วันอังคารที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2560

กว่าจะมีวันนี้

กว่าจะมีวันนี้



เมื่อวานมีรุ่นน้องบางคนถามผมทางเฟสว่ามีอะไรที่ผมภูมิใจเกี่ยวกับตัวเองมากที่สุด ผมก็ตอบแบบกลางๆ วันนี้มีเวลาสรุปอีกทีครับ ผมก็ยังพูดเหมือนเดิมว่า ต่อให้ผมมีเงินมากกว่า "วิลเลียม เฮนรี เกตส์" ผมก็ยังไม่ภูมิใจเท่ากับสิ่งหล่านี้ หลักๆมีอยู่ 6 ข้อด้วยกัน

1. ผมทำงานหนัก หาเงินเองมาตั้งแต่เด็ก เนื่องจากผมเกิดในครอบครัวที่ยากจน พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่ผมอายุ 3 ขวบ ผ่านอารมณ์ ความรู้สึกเจ็บปวดทุกอย่างมาหมดแล้ว แน่นอนว่า สิ่งเหล่านี้เป็นประสบการณ์ทำให้ผมแข็งแกร่งขึ้น

2. ผมได้มีส่วนช่วยเหลืออดีตสถาบันการศึกษาของผมทุกปีในด้านใดด้านหนึ่งตั้งแต่วัด โรงเรียน และมหาลัย

3. ผมไม่เคยขอเงินแม่เลย ตั้งแต่ผมเริ่มเข้าเรียน ม.4 จนถึงจบปริญญาโท ภาษาอังกฤษ นานาชาติ (คะแนนเฉลี่ยสูงสุดของรุ่น) มจร. (ส่วนกลาง) แถมส่งให้แม่อีก

4. ผมโชคดีที่มีแม่ พ่อเลี้ยง และครูบาอาจารย์ที่อยู่ข้างๆบ้านช่วยเหลือผมในช่วงอนุบาลจนถึง ม.3 ทุกครั้งที่ผมกลับบ้าน ผมจะต้องไปหาแม่ พ่อเลี้ยง ครูบาอาจารย์เสมอ

5. ผมโชคดีที่มีพุทธศาสนาค่อยช่วยให้ผมเห็นแสงสว่างตั้งแต่เด็ก ทำให้ผมศรัทธา และบวชเรียนทั้งทางโลกและทางธรรม เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และเพื่อตอบแทนคุณผู้มีพระคุณของผม (ประมาณ 15 ปี)

6. ผมกำลังสร้างบ้านหลังใหม่ให้แม่ ตอนนี้กำลังเริ่มสร้างอยู่ เพื่อเป็นของขวัญเล็กๆน้อยๆให้แม่

ผมเชื่อว่ายังมีเด็กๆต่างจังหวัดจำนวนมากมายที่ลำบากเหมือนผม หรืออาจจะลำบากยิ่งกว่าผมในตอนนั้น ขอให้สู้ต่อไป และเอาชนะตัวเองให้ได้ครับ