ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

The Point of Exclamation By BEN YAGODA


The Point of Exclamation


Anybody who has ever logged on knows that online writing begets exclamation points. A lot of exclamation points! Mocking this punctuational predilection is easy and fun. An amusing blog called “Excessive Exclamation!!” features photos of, for example, a Carl’s Jr. printed receipt with the words “PLEASE LET US KNOW HOW WE DID!!!” Another naysayer is Steve Martin, who recently wryly Tweeted:
David Shipley, the executive editor of Bloomberg View and a former Op-Ed editor at this newspaper, and Will Schwalbe, authors of “Send: Why People Email So Badly and How to Do It Better,” speculate that the trend stems in part from the nature of online media. “Because email is without affect, it has a dulling quality that almost necessitates kicking everything up a notch just to bring it to where it would normally be,” they write. But what if a particular point needs to be stressed beyond where it would normally be? Well, you need to kick it up an additional notch, with another exclamation point, or three. The unsurprising result has been Weimar-level exclamation inflation, where (it sometimes seems) you have to raise your voice to a scream merely to be heard, and a sentence without blingy punctuation comes across like a whisper.
My 21-year-old daughter once criticized my habit of ending text-message sentences with a period. For a piece of information delivered without prejudice, she said, you don’t need any punctuation at the end (“Movie starts at 6”). An exclamation point is minimally acceptable enthusiasm (“See you there!”). But a period just comes off as sarcastic (“Good job on the dishes.”). For similar reasons, the Obama campaign has encountered blowback over the punctuation in its slogan for the 2012 campaign, which is “Forward.” — period included. Austan Goolsbee, the former chairman of the National Economic Council, has been quoted as complaining that because of the period, the feel of the slogan is “like ‘forward, now stop.’”
Habitual e-mailers, texters and posters convey quite precise nuances through punctuation, which is after all one of the points of punctuation. A friend’s 12-year-old daughter once said that in her view, a single exclamation point is fine, as is three, but never two. My friend asked her where this rule came from and the girl said, “Nowhere. It’s just something you learn.”
Thomas NgThe InterrobangThe interrobang
On one episode of the sitcom “The Office,” Jim got a text from the boss telling him to bring a set of golf clubs to Florida. Jim didn’t want to go at all and told his wife, Pam, that he was going to text back two question marks. Pam said: “No, just do one. Two question marks is kind of aggressive. You know, it’s like wha-what??”
Though they probably don’t put as much thought into it as Pam, some people are artists with the punctuation keys. Here’s a status update posted this spring by a Facebook friend of mine:
“Holy moses! (pun intended) Marc drove through the night to surprise us for Passover!! It worked!! What a great surprise!!!!! Love these kids.”
Note the exclamation point pattern: 1-0-2-2-5-0. It builds to a crescendo of excitement; the last sentence is the most emotional, yet the punctuation treatment is so pleasingly understated that the period expresses not irony but sincere feeling.
Internet writing also encourages extravagant combining of exclamation points and question marks. This punctuation yoking, traditionally confined to comic-book ejaculations such as “What the ?!…,” had a brief moment in the sun in the 1960s, when, according to aWeb site devoted to this tale, an ad man named Martin K. Speckter promoted the idea of combining the two marks into one, called the “Interrobang.” The Wall Street Journal endorsed the idea, giving the example “‘Who forgot to put gas in the car?’ where the question mark alone just isn’t adequate.”Interrobang was included in some dictionaries, and for a time you could buy a typewriter with a key dedicated to the mark, but it never quite caught on.
Online writing surely shares the spirit of the interrobang, but the symbol itself has not reappeared. I believe that’s because it’s imprecise: “!?” is very different from “?!”, and you lose the nuance when you combine the two marks. You can see what I mean in this online comment about emoticons that uses both sequences:
“The smiley!? That bastard love child of Inchoate Thought and Lazy Imprecision?! Heaven preserve us.”
Question-exclamation combos — to which I’ll give the acronym QEC — have made their way into print in recent decades, mostly in rendered quotations in journalism and fiction. In 2003, the Houston Chronicle writer Jonathan Feigen nicely captured then-basketball coach Jeff Van Gundy’s incredulity when told of his mother’s comment that he had always been very competitive in family Ping-Pong games: “‘Pingpong!?’ Jeff Van Gundy shrieked. ‘That’s really news? Pingpong!?’”
At this point, multiple exclamation points and question marks have not made much headway in printed prose; they’re still confined to the mode of ironic hyperbole pioneered by Tom Wolfe in the ’60s. But the QEC has started to show up, to good effect, in books and essays. In her 2009 book “The Purity Myth,” Jessica Valenti writes, “I’ve thought often about why—why?!—anyone, especially other women, would try to disrupt feminist work that combats violence.”
In that sentence, the QEC does what punctuation is supposed to do: help a writer express her thought. Having already made the Internet its dominion, it’s a comer in print.

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

77 Provincial Slogans in Thailand

กรุงเทพมหานคร
กรุงเทพดุจเทพส้ราง เมืองศูนย์กลางการปกครอง วัด วัง งามเรืองรอง เมืองหลวงของประเทศไทย

จังหวัดกาญจนบุรี
• แคว้นโบราณ ด่านเจดีย์ มณีเมืองกาญจน์ สะพานข้ามแม่น้ำแคว แหล่งแร่น้ำตก
• A province of ancient community, three pagodas pass, precious stones, River Kwae Bridge, Minerals and waterfall resources.

จังหวัดจันทบุรี• น้ำตกลือเลื่อง เมืองผลไม้ พริกไทยพันธุ์ดี อัญมณีมากเหลือ เสื่อจันทบูร สมบูรณ์ธรรมชาติ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช รวมญาติกู้ชาติที่จันทบุรี
• Magnificent Waterfalls, Fruit City, Good Breeding Peppercorns Loads of Gems, Chanthabun Mat, Fertile Nature, Gathering Place of King Taksin the Great’s Liberation Army

จังหวัดฉะเชิงเทรา
• แม่น้ำบางปะกงแหล่งชีวิต พระศักดิ์สิทธิ์หลวงพ่อโสธร พระยาศรีสุนทรปราชญ์ภาษาไทย อ่างฤๅไนป่าสมบูรณ์
• The Bountiful Bang Pakong River,the Sacred Buddha Image of Luangpho Sothon, Phraya Si Sunthon the Scholar of Thai Language, and the Pristine Ang Rue Nai Forest


จังหวัดชลบุรี 
• ทะเลงาม ข้าวหลามอร่อย อ้อยหวาน จักสานดี ประเพณีวิ่งควาย
• Beautiful…

Grammar: conditionals

Conditionals คือประโยคเงื่อนไข มี 4 แบบหลักๆ คือ

1. Zero conditional         
2. First conditional
3. Second conditional    

4. Third conditional


1. Zero conditional  - เราจะใช้รูปแบบนี้ก็ต่อเมื่อเราต้องการจะพูดถึงความเป็นจริงทั่วไปที่เป็นจริงตลอดกาลไม่ว่าจะอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต 

โครงสร้างคือ If + present simple, present simple
ตัวอย่างเช่น

1. If you exercise every day, your health is strong. 
2. If you walk in the rain, you get wet. 
3. If you don't eat dinner, you get angry. 


2. First conditional - เราจะใช้รูปแบบนี้ก็ต่อเมื่อเราต้องการจะพูดถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตที่เป็นจริงได้ (future true situations) จากเงื่อนไขที่สามารถปฏิบัติให้เป็นจริงได้

โครงสร้างคือ If + present simple, will + infinitive 
ตัวอย่างเช่น

1. If you don't hit the books, you will get poor grades.
2. If the sky is clear, we will go out for a bite.

3. Second conditional - เราจะใช้รูปแบบนี้ก็ต่อเมื่อเราต้องการจะพูดถึงสถานการณ์ปัจจุบันหรืออนาคตที่ไม่จริง เป็นสถานการณ์สมมุติทั่วไป

โครงสร้างคือ If + past simple, would +…

Grammar: -ed & -ing Adjectives

ในภาษาอังกฤษเราจะเห็นว่าส่วนใหญ่คำคุณศัพท์นั้นอาศัยการสร้างคำโดยเติม Suffix ก็คือ -ed / -ing เข้าไปจากตัวฐานเดิมที่เป็นกริยา (verb) เช่น คำว่า Interest (กริยา) เมื่อทำเป็นรูปคุณศัพท์ก็เติม -ed หรือ -ing เข้าไป จึงกลายเป็น Interested และ Interesting 
คำคุณศัพท์ที่เติม -ed เข้าไป เลยเรียกได้ 2 แบบ คือ 
1) -ed Adjectives หรือ -ed Participles ก็ได้ เพราะมันเป็นส่วนเกี่ยวข้องกับคำกริยาเดิมเพียงแค่เติม -ed เข้าไป ทำให้กลายเป็นคำคุณศัพท์
2) ในทำนองเดียวกัน คำคุณศัพท์ที่เติม -ing เข้าไป ก็เรียกว่า -ing Adjectives หรือ -ing Participles  ก็ได้ เพราะมันเป็นส่วนเกี่ยวข้องกับคำกริยาเดิมเพียงแค่เติม -ing เข้าไป ทำให้กลายเป็นคำคุณศัพท์
ทั้งสองเหมือนกันในเรื่องของหน้าที่ คือ เป็นคำคุณศัพท์ แต่โดยความหมายต่างกันดังนี้
1. -ed Adjectives มีความหมายเป็น Passive (ประธานถูกกระทำ)   2. -ing Adjectives มีความหมายเป็น Active (ประธานกระทำสิ่งนั้น) 3. -ing /-ed participial phrases วลีที่เพิ่มเข้ามาเพื่อขยายคำนามที่อยู่ก่อนหน้า ซึ่งอยู่ในสามารถอยู่ในรูป -ing และ -ed ได้

เช่น All children playing football in the park live…